ROZKWIT LITERATURY
Bielizna koronkowa Epokę przed wystąpieniem Mahometa nazywali Arabowie „wiekiem ciemnoty\". Rozpoczynając zwycięskie podboje, nie mieli oni własnej nauki i sztuki. Jako zdobywcy potrafili jednak narzucić swój język ludom stojącym niejednokrotnie na bardzo wysokim stopniu kultury. W krótkim czasie język proroka, tzn. arabski, przyjął się nie tylko w życiu państwowym i religijnym, ale przeniknął także do sztuki i nauki, stanowiąc potężny czynnik unifikacyjny w rozległym i zróżnicowanym państwie kalifów. Język ten, będący językiem Koranu, nie powinien ulegać poważniejszym przekształceniom, toteż został otoczony szczególną dbałością i stał się wkrótce przedmiotem pilnych badań i dociekań. Dla wyznawcy islamu było bowiem rzeczą wielkiej wagi zgłębienie i doskonałe zrozumienie świętej księgi. Tak więc studia nad Koranem dały początek językoznawstwu, które następnie, dzięki wielkiemu zainteresowaniu ze strony elementów obcoplemiennych, zaczęło się szybko rozwijać. Zwłaszcza Persowie wykazywali na tym polu dużą ruchliwość. Powstawały więc szkoły gramatyczne, pojawiła się pierwsza systematyczna gramatyka klasycznego języka arabskiego. Studia nad Koranem i Sunną dały również początek nauce prawa. Dla głębszego zrozumienia myśli Mahometa zawartych w Koranie, poczęto się interesować twórczością poetycką, pochodzącą z epoki proroka. Ukazały się zbiory beduińskich poematów, utrzymujących się jeszcze w tradycji ustnej, a wraz z nimi utrwalał się kult dawnej poezji, która stawała się jednym z elementów kultury arabskiej. Również w nowszych utworach nawiązywano chętnie do staroarabskiej liryki opisowej, niezwykle barwnej i pełnej fantazji, lecz dość ubogiej pod względem treści. Firmy Windykacyjne
