Kominki z płaszczem wodnym
Sprzedaż domów Stara Miłosna
Szlafroki damskie

SZTUKI PLASTYCZNE

Kolektory Słoneczne W podobny sposób, co omówione wyżej dziedziny kultury, rozwijała się twórczość Arabów na polu działalności artystycznej. W okresie poprzedzającym wystąpienie Mahometa, nie wytworzyli oni jeszcze własnej sztuki. Wznoszone przez nich budowle, o charakterze przeważnie militarnym, były wzorowane na architekturze hellenistycznej i perskiej. Pierwotna religia Arabów nie stwarzała podniety natury artystycznej. Nie sprzyjał temu później również i islam. Wielka prostota jego dogmatów i liturgii, ich abstrakcyjność, lęk przed antropomorfizmem, wreszcie brak symboliki, uniemożliwiały rozwój malarstwa i rzeźby religijnej. Zgodnie z duchem islamu — sztuka polegać miała tylko na architekturze i abstrakcyjnej ornamentyce. Ograniczona w swym działaniu, rozkwitła dopiero wtedy, gdy po przeniesieniu ośrodka życia politycznego do Syrii, wyznawcy islamu weszli w bliski kontakt ze starą kulturą hellenistyczną. Na usługi kalifów Damaszku stanęli wówczas najwybitniejsi artyści Syrii i Bizancjum, tworząc sztukę dworską okazałą i poprawną. Zachowane meczety tej epoki w Jerozolimie i Damaszku były wzorowane na świątyniach syryjskich i stanowiły kontynuację architektury hellenistycznej i bizantyńskiej. Pokryte kopułą podwyższoną przez zastosowanie tamburu, rozplanowanie i szczegóły urządzenia wewnętrznego zapożyczały z tradycji chrześcijańskich, przystosowując je do bardzo ogólnikowych wymagań nowej religii. Marmury, mozaika i malowidła ścienne o motywach figuralnych, zdobiące budowle dynastii Omajadów, stanowiły również kontynuację sztuki hellenistycznej. Dopiero na gruncie Mezopotamii pojawi się nowy, czysto orientalny styl dekoracyjny, który odtąd dużą rolę odgrywać będzie w sztuce islamu. Ogrodzieniec

Współpraca

Gry Ubieranki